Spaghetti truffel & paddestoelen

Als we het hebben over comfort food kom ik 9 van de 10 keer toch uit op pasta. In alle soorten en maten die je kunt bedenken. Een massive load aan koolhydraten, dat wel. Of misschien dat die juist zorgen voor de troostfactor :). Anyway: pasta = fijn. Pasta met paddestoelen en truffel = fijner. Ondanks de keuze voor biologische volkoren spaghetti niet het meest gezonde gerecht ooit dus, maar wél vega en mega-voldaan-garantie. Parmezaan kan niet achterblijven, wat citroenrasp voor de frisheid en gaan met die banaan. Ehh pasta.

Nodig (voor 2 borden)

  • volkoren spaghetti (ik gebruikte een bio variant van AH)
  • ± 300 gr champignons (of een mix van paddestoelen, nog lekkerder)
  • 1 tl rozemarijn
  • 1/2 tl tijm
  • 1/2 tl dragon
  • 1 flinke teen knoflook, geperst
  • 2 a 3 el truffelolie
  • handje geraspte parmezaan
  • tl fijngeraspte citroenschil
  • 2 el room
  • 2 handen rucola
  • scheutje lekkere olijfolie
  • scheutje citroensap
  • flink wat zout en peper
  • klein klontje boter

Doen

Kook de spaghetti in zout water al dente. Snijd/ scheur de paddestoelen in kwarten of stukken. Bak ze in een klein beetje boter op hoog vuur bruin, zonder teveel te schudden zodat ze mooi kleuren. Zodra ze geslonken en bruin zijn zet je het vuur lager en voeg je de kruiden, knoflook, zout en peper en truffelolie toe. Daarna de citroenschil en wat room. Laat even pruttelen terwilj je de pasta afgiet (bewaar een beetje kookvocht). Proef of de saus naar je smaak is. 

 Doe de spaghetti in de sauspan, samen met wat kookvocht om de saus te binden. Roer het geheel goed door  en laat de pasta de saus als het ware opnemen.  Maak de rucola aan met wat citroensap en olijfolie en leg onderop de borden. Draai een knotje van de spaghetti met een keukentang en leg het op de rucola (of schep het er gewoon op ;). Lepel de saus en paddestoelen erover en maak af met de parmezaanze kaas.

Lumachine (pasta) carbonara met tuinerwten

Tsja, als je dan toch pasta eet kun je het beter meteen goed doen. Perfect voor een tikkeltje brakke zondagavond, deze carbonara met spek en parmezaan. Er schijnen verschillende manieren te zijn om carbonara te maken; Engelsen gooien er graag veeeeel room in en in Italië wordt weleens gezegd dat het met alleen ei hoort. Nou kies ik graag voor de gulden middenweg: een beetje room voor de lekker en ei om de saus mooi glanzend te maken en te binden. Neem schelpjespasta, zodat de erwtjes en saus er lekker in blijven hangen!

Nodig (voor 2 porties)

  • Lumachine of andere (schelpjes)pasta. Liefst volkoren.
  • ongeveer 75 ml room
  • 1 ei
  • 2 handjes diegevroren tuinerwten
  • 2 bosuitjes
  • grote teen knoflook
  • kwart rode peper, heel fijngesneden
  • flinke hand geraspte parmezaanse kaas (naar smaak)
  • paar takjes fijngesneden verse peterselie
  • 8 plakken bacon (pancetta of ontbijtspek kan ook)
  • zout en peper

Doen

Zet de pasta op en kook ‘al dente’; een beetje bite is wel belangrijk in dit toch al romige gerecht. Zet ook meteen de plakken bacon op een laag vuurtje en laat die langzaam knapperig bakken. Kluts het ei met de room, zout en peper, de peterselie en de helft van de geraspte kaas. Trek of breek de bacon in kleinere stukken. Zet dan het vuur iets hoger en doe de fijngesneden rode peper erbij. Laat eventjes bakken en doe dan de in ringen gesneden bosui en geperste of fijngesneden knoflook erbij om maximaal een minuutje mee te bakken.

Gooi de laatste kookminuut van je pasta de tuinerwtjes erbij om te ontdooien en giet daarna af: bewaar een scheutje kookvocht. Doe de pasta en erwtjes in de pan bij het baconmengsel, zet het vuur laag en giet langzaam het roommengsel in de pan terwijl je rustig roert of schudt. De pan mag niet te heet zijn, want dan stolt je ei te snel en krijg je korreltjes. Doe het vuur uit en blijf roeren totdat de pasta de saus een beetje heeft opgenomen en zacht glanst van de saus. Gebruik wat van het kookvocht om het geheel ‘losser’ te maken terwilj je roert. Direct serveren met de rest van de kaas.